دریا
مرا هیچ چیز عذاب نمی دهد، جز اینکه همیشه دانسته خطا کردم
ندانسته آلوده شدم، نشناخته وابسته شدم، و نخواسته رانده شدم
دریا
دلی که شکستی را گچ چاره نکرد ، گل گرفتمش . . .
دریا
دیـگـــر نه اشـکـــهایــم را خــواهـی دیــد نه التـــمـاس هـــایم را و نه احســـاســاتِ ایــن دلِ لـعـنـتـی را… به جـــایِ آن احســـاسی که کُـــشـتـی درخـتـی از غــــرور کـاشـتم…
دریا
بگـــذار آغوشم بـــرای همیشه یخ بـــزند . نمی خواهم کـــسی شـــال گردن اضافی اش را دور گـــردن احســـاسم بیاندازد . . . !
دریا
همیشه از همان ابتدای آشناییمان در هراس چنین روزی بودم و کابوس خداحافظی را میدیدم اکنون شد آنچه نباید میشد ... خداحافظ دلیل بودنم خداحافظ
دریا
نقاش نیستم ، ولی دلم برایت پر می کشد…{-124}
دریا
برای زندگی نه سقف میخواهم نه زمین ! نقشه ی جغرافیایی دستهایت کا[!]ت . . . .