سراومد زمستون، شکفته بهارون گل سرخ خورشيد باز اومد و شب شد گريزون (۲) کوهها لاله زارن، لالهها بيدارن تو کوهها دارن گل گل گل آفتابو ميکارن (۲) توی کوهستون، دلش بيداره تفنگ و گل و گندم داره مياره توی سينهاش جان جان جان (۲) يه جنگل ستاره داره، جان جان، يه جنگل ستاره داره سراومد زمستون، شکفته بهارون گل سرخ خورشيد باز اومد و شب شد گريزون (۲) لبش خنده نور دلش شعله شور صداش چشمه و يادش آهوی جنگل دور (۲) توی کوهستون، دلش بيداره تفنگ و گل و گندم داره مياره توی سينهاش جان جان جان (۲) يه جنگل ستاره داره، جان جان، يه جنگل ستاره داره (۲) - See more at: [لینک]
کاش میشد:بچگی را زنده کرد کودکی شد،کودکانه گریه کرد شعر ” قهر قهر تا قیامت” را سرود آن قیامت، که دمی بیش نبود! فاصله با کودکی هامان چه کرد ؟ کاش میشد ، بچگانه خنده کرد