شود ...با خود میگفت اگر خدا بخواهد این دفعه دست خالی به خانه نخواهم رفت و این چند گلی برایم باقی مانده را خواهم فروخت تا خواهر کوچکم گرسنه نخوابد ... دقت کردم با خودش زمزمه میکرد : خدای خوب من ... من که تا به حال چیز زیادی نخواستم و همیشه در همه حال به یادت بودم و دوستدار واقعی تو بودم ... پس امشب رو بهم کمک کن ... نه به خاطر خودم .. به خاطر خواهر کوچکم ...
من در اون هوای سرد وقتی به خودم اومدم متوجه زمان نشده بودم و مبهوت این کودک بودم ... یعنی او منبع رو پیدا کرده که از همه چیز بی نیازه... اینچنین با معشوقش راز و نیاز میکنه که انگار در کنارشه و به دور از هر سختی و مشکل ...اشک دیگر اجازه نمیداد ...یعنی منی که همیشه در رفاه و آسایش بودم این چنین حسی به خدا نداشتم ...حالا چی شده ؟؟؟
خودم رو خیلی کوچیک دیدم در مقابل اون کودک ...رفتم از همون نزدیکی یه ساندویچ براش خریدم و بهش دادم ... با یک نگاه معصومانه ازم تشکر کرد ... موقعی که داشتم میرفتم ...بهم گفت : آقا سس !!!
گفتم چی ؟!! گفت : سس نداشت ساندویچتون ... چون خواهرم ساندویچ با سس خیلی دوست داره ... و من دیگه نتونستم برگردم ... چون اشکام اجازه نداد ...

سلام
سپاس از محبتتون : )
شُکر خوبم
شما خوبین ؟؟دوستان خوبن ؟

خیلی خوش امدی