ای کاش

امشب

رویای با هم بودن را

برایم می بافتی.

زن که باشی ترسهای کوچکی داری!
از کوچه های بلند،از غروب های خلوت،از خیابان های بدون عابر میترسی
از صدای موتور سیکلت هاو دوچرخه هایی که بی هدف در کوچه پس کوچه ها می چرخند
از بوق ماشین هایی که ظهرهای گرم تابستان جلوی پاهایت ترمز میکنند
و تو فقط چهره ادمهایی را میبینی که در چشمهایشان حس نوع دوستی موج میزند

ممنون

ولی آخر این جمله رو خودت نقطه گذاشتی...میتونستی ادامه بدی با اما حریف من نشد

عشق را وارد كلام كنيم
تا به هر عابري سلام كنيم

و به هر چهره اي تبسم داشت
ما به آن چهره احترام كنيم

هركجا اهل مهر پيدا شد
ما در اطرافش ازدحام كنيم

چشم ما چون به سروسبز افتاد
بهرتعظيم او قيام كنيم

گل و زنبور، دست به دست دهند
تا كه شهد جهان به كام كنيم

اين عجايب مدام دركارند
تا كه ما شادي مُدام كنيم

شُهره زنبور گشته است به نيش
ما ازو رفع اتهام كنيم

علفي هرزه نيست در عالم
ما ندانيم و هرزه نام كنيم

زندگي در سلام و پاسخ اوست
عمر را صرف اين پيام كنيم

«سالكا» اين مجال اندك را
نكند صرف انتقام كنيم

در عمل بايد عشق ورزيدن
گفتگو را بيا تمام كنيم

عابري شايد عاشقي باشد
پس به هر عابري سلام كنيم.

مجتبي كاشاني (سالك)