ابوحمزه ثمالی گویید: حضرت زین العابدین (صلوات الله علیه )فرمودند:
هرکه جبت و طاغوت (ابوبکر و عمر) را روزی یک دفعه لعنت کند خداوند متعال هفتاد هزار هزار(هفت میلیون)حسنه برای او بنویسد و هفتاد هزار هزار گناه از او محو کند و هفتاد هزار هزار درجه برای او بلند کند ؛ و هرکه شب یک دفعه آن دو را لعنت کند همین ثواب در دیوانش نوشته شود . ابو حمزه گویید:چون علی بن الحسین (صلوات الله علیه )به شهادت رسید داخل شدم بر مولای خود امام محمد باقر (صلوات الله علیه ) گفتم :ای مولای من من حدیثی از پدر شما شنیدم ؛ فرمود : بگو من اعاده ی حدیث کردم ؛ فرمود : چنین است ای ثمالی ؛ دوست داری که من زیاده بر این بگوییم؟ عرض کردم بلی ؛ ای مولای من . فرمود: هر که یک بار لعنت کند آن دو (ابوبکر و عمر ) را در هر صبح ؛ آن روز را گناهی برای او نوشته نشود تا شام کند ؛ و هرکه شب کند و یک بار آن دو را لعنت نماید آن شب را بر او گناهی نوشته نشود تا صبح کند . ابو حمزه گوید چون باقر العلوم النبیین (صلوات الله علیه ) به شهادت رسید به خدمت مولای خود صادق آل محمد (صلوات الله علیه ) شتافتم و گفتم مولای من حدیثی از پدر و جدت شنیده ام ؛ فرمود : بخوان ای ابو حمزه من حدیث را خواندم ؛ فرمود : حق است ای ابو حمزه . آنگاه فرمود: و بلند می شود برای او هزار هزار درجه (( یعنی : علاوه بر آنچه ذکر شد این نیز هست ؛ ))آنگاه برای دفع استبعاد فرمود : خدای جواد واسع العطا است.
((ترجمه نفحات اللاهوت ص ۱۱۱))

من عینک دودی میزنم که نبینمت