هیولا
داغونم، به بن بست خوردم، از وقتی چشمام رو باز کردم دنیا باهام بی‌رحم بوده، از همون اول با محدودیت شروع شد، با سختی شروع شد، با همه فرق داشتم، ولی اون روزا چیزی حالیم نبود، نمی‌دیدم نگاهای سنگین دیگران رو، ضعفم رو نمی‌دیدم، شاد بودم، خیلی خوب بود، ولی اوضاعم اونجوری نموند، بدنم تغیان کرد، دیگه به اختیار من نبود، روز به روز ضعیف تر میشد، نگاهای سنگین رو کم کم حس کردم، هر روز به سنگینی شون اضافه تر میشد، باورم شد که من از جنس این مردم نیستم، فهمیدم مردم من رو جزو خودشون قبول نمی‌کنن، برای بعضی‌ها سرگرمی بودم، جالب بودم براشون، هرچیزی بودم جز یه آدم، حیوون هم نبودم، شاید یه هیولا بودم، اوضاعم همینجوری بود و بهش عادت کرده بودم، تا اینکه یه روز یه نفر پیداش شد، گفت «این آدمه که اینجا نشسته»، دلم ریخت، شدم بنده‌ی حرفش، شدم خراب رفتارش، از جنس این مردم نبود، فرق داشت، حداقل برای من فرق داشت، آدم نبود، فرشته بود، فرشته‌ی نجات بود، بچه بود، ولی بزرگ بود، دختر بود، ولی مرد بود، وابسته‌م کرد، اهلی‌م کرد، عاشقم کرد، با همون یه جمله‌ش، عشقی رو که به خودم حرام کرده بودم مال خودش کرد، ولی باز این تفا
هیولا
توسط موبایل
سلام بر دنبالر گرامی، ممنونم که ایمیل زدی احوالمو بپرسی، فقط تویی که اگه یه هفته نباشم ایمیل میزنی ببینی کدوم گوریم
هیولا
هر وقت مردم روی سنگ قبرم بنویسید ...، نه، نمی‌خواهد چیزی بنویسید، اصلا سنگ نمی‌خواهد، سنگ به چه کارم می‌آید آخر؟ اصلا یک جوری قبرم را درست کنید که هم سطح زمین باشد، اینجوری کسی نمی‌فهمد اینجا قبر است، هیچ کسی هم نمی‌آید الکی گریه کند و 2 ساعت هم غیبت کند برود، فاتحه‌هایتان هم ارزانی خودتان، تا زنده بودم که به دادم نرسیدید، حالا هم نمی‌خواهد کمکم کنید، خدا خودش به اندازه کافی مهربانست، کفایت می‌کند، بگذارید وقتی مُردم فراموش شوم، مثل این دنیا که دیده نشدم.
بازدید
حالا تنها تفاوت تابستون با فصلای دیگه برام فقط درجه گرماشه، همین. پ.ن: این تابستون لعنتی ظاهرا کمر به کشتن من بسته، #گلبهار م رو دیگه نمی‌تونم ببینم، برای اولین باره که واسه رسیدن پاییز لحظه شماری می‌کنم 
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
ديدگاه
2 
به 
