@*فرياد* کاش گاهی مَرد بودممی شد تنهاییم را ... به خیابان بیاورم سیگاری دود کنم و نگران نگاه های مردم نباشم ... ! . کاش گاهی مَرد بودم می شد شادی ام را ... به کوچه ها بریزم ... با صدای بلند بخندم و هیچ ماشینی ... برای سوار کردنم ... ترمز نکند ...
من خاکستر کام های متوالی و عمیق توام
بر سیگار دلم...
و تو مخمور شراب سرخ خون دل های منی....
و من مست می ناب یاد توام در رویاهای شبانه...
دلم باز هوایت را کرده ...
سیگاری آتش کن...