علی همتی پور
من چیستم؟ یک لکّه ای ز ننگ به دامان زندگی و ز ننگ زندگانی آلوده دامنی یک ضجّه ی شکسته به حلقوم بی کسی راز نگفته ای و سرود نخوانده ای من چیستم؟ . . من چیستم ؟ لبخند پر ملالت پاییزی غروب در جستجوی شب… یک شبنم فتاده به چنگ شب حیات گمنام و بی نشان در آرزوی سرزدن آفتاب مرگ ... دکتر شریعتی (خرداد۳۶)
علی همتی پور
خیلی اوقات آدم از آن دسته از چیزهای بد دیگران ابراز انزجار می کند که در خودش وجود دارد.
علی همتی پور
می گوید: خدا همه جا هست. می گویم: همه جا هم که نه! این روزها خدا هم خجالت می کشد که سرزده بعضی جاها برود...!
علی همتی پور
گفتم خدایا سوالی دارم...گفت بپرس...پرسیدم چرا وقتی شادم همه با من میخندند ولی وقتی ناراحتم کسی با من نمیگرید؟...جواب داد:شادی ها را برای جمع کردن دوست
آفریده ام ولی غم را برای انتخاب بهترین دوست..
علی همتی پور
من اکنون در کار ساختمان مذهب خویشم و این مذهب بر سه اصل استوار است : حقیقت , زیبائی و خوبی
دکتر علی شریعتی / آثار گونه گون / صفحه 312