ممنون از خطابت #امير علي
من همه ديد گاه هارو خوندم يه جورايي هم موافقم هم مخالف ....
مخالف از اين جهت كه كسايي كه مثل من تجربه بدي دارن ديگه نميتونن به كسي اعتماد كنن حرفاشون رو خيلي راحت بزنن هرجا كه هستن يا تو هر رابطه اي كه بخوان وارد بشن محافظه كارانه عمل ميكنن يه موقع هايي تو كوچكترين مسائل زندگي ام نميتونن تصميم بگيرن ........ اگه من بخوام تجربه اي كه خودم دارم رو براي كسي تعريف كنم مثلا يه دختر هيچ وقت حرف من رو قبول نميكنه چون ذات آدمي اينه تا چيزي رو خودش تجربه نكنه باور نميكنه تا زماني كه سرش به سنگ نخوره قبول نميكنه اين حرفايي كه زده ميشه واقعا هست ......... من خودم يه آدم كاملا خوش بين بودم ولي با اتفاقي كه برام افتاد همه چيز عوض شد نظرم كاملا عوض شد همه اينا برمي گرده به بحث اعتماد ....... بعضي وقتا آدمايي ميان تو زندگيت كه همه جور بهشون اعتماد ميكني ايمان ميكني بهشون تكيه ميكني مثل يه دوست واقعي يه همراه واقعي ولي يه جايي يهو زير پاتو خالي ميكنن............ جامعه اي كه الان ما داريم چه مجازي چه واقعي همش يه جور سودجويي هست شايد من اشتباه ميكنم ولي ديد من تو اين قضيه اينجوريه بي اعتمادي بي اعتمادي ............ يه بزرگي مي گفت آدمي اونقدر عمر نميكنه كه همه چيزو خودش تجربه كنه بايد از تجربه ديگران استفاده كنه ..... من خودم قبلا همچين چيزي رو قبول نداشتم ولي الان به اين حرف رسيدم و ترجيح ميدم از تجربه ديگران نهايت استفاده رو بكنم ولي مطمئنم نيستم كه وقتي تجربه من براي كسي گفته بشه بتونه ازش استفاده كنه .......... نمونه اش خواهر خودم كه دقيقا اتفاقي كه براي من افتاد براي خودش افتاد كه قبلا من هرچي بهش ميگفتم قبول نميكرد تا اينكه خودش ديد تجربه كرد سرش به سنگ خورد فهميد حرف من چيه ........... بقيه ام همينطورن .........اميدوارم تونسته باشم منظورم رو برسونم