سخته حرفم رسیده وقت رفتن...گذشت اون روزا تو بودی حرف اول...حس میکردم اخیرا حرفات با خراشه....اونجا بود که فهمیدم این قصه آخراشه...وقت رفتنه و وقت دفن قلبمه...و خودت میدونی تمومه الکی جو نده...حرفهای تلختم که نمک زخممه...و تنها دل خوشیم به قلم دستمه....و باز منم و حسرت اینکه باز تنهام....و از خدا میخوام حالا دوباره من پرواز....میدونی چند بار گفتم که تو مال من باش....بگذریم دیگه در رفته شمار دردام.. ..تو که میدونستی من تکیگاه محکمتم بگو با من چرا د آخه نوکرتم من که هر دقیقه ام وابسته به دقیقه تو بود...من که حتی لباس تنم به سلیقه تو بود منی که دست هیچکی رو با وجودم نمیگرفتم تو باعث شدی که توی قلبم نمیره نفرت رسیده وقت رفتن....هر چند من از دلت خیلی وقته رفتم... باشه تو بردی یو اینا برات افتخارن تو ختم عالمی و منم اند خامم.................................(فقط یاس)