واقعا

مرادی دنیا دو روزه هیچی ارزشنداره عزیزم

میرفتم یه گوشه حق الناس هایی که به گردنم هست رو مینوشتم وبعد فکر میکردم که اینقدر دوستم داره که بعد مرگم بیفته دنبال حلالیت گرفتن کاش کسی رو پیدا کنم

میدونین به چی فکر میکنم ؟ به اینکه همه اونایی که به گردنم حق دارند رو تو کارهای خیرم شریک کنم تا اندوخته ای باشه برای فردای قیامتم یعنی هرکاری واجب یا مستحبی که میکنم نیت کنم که قوابش برای همه کسایی باشه که به گردنم حقی دارند چرا بخیل باشیم همه ائمه رو هم تو ثواب کارهامون شریک کنیم پرد مادرمون مخصوصا امام زمانمون رو . فکر نمیکنیم که یکی از اونایی که به گردنمون حق داره امام زمانه. اما از لحظه غفلت که هستی شاهد حالم