بوفن بوفن

سال 1996 ، بعد از برد مقابل فنر باغچه در ترکیه ، ما رکورد 40 ساله ی شکست نخوردن در خانه را از دست دادیم ، در مقابل یوونتوس شکست خوردیم ، هر دو بازی رفت و برگشت را.یکی از بهترین تیم هایی که در طول دوران بازیگری خود با انها رو به رو شدم.

این جملات سخنان گری نویل ستاره ی اسبق باشگاه منچستر بود. وی در ادامه گفت:

"یوونتوس ، باورنکردنی خوب بود ، فوق العاده بزرگ و قدرتمند ، همچنین با استعداد و با شکوه ، حتی ایستادن در تونل رختکن به زمین در کنار انها ترسناک و تهدید آمیز بود."

"تا حالا در برابر چنین تیم قدرتمندی قرار نگرفته بودم. فرارا و مونترو در دفاع ، دشام ، کونته و زیدان به عنوان هافبک ، و دلپیرو به همراه دو مهاجم بزرگ و خطرناک دیگر در حمله ، یعنی بوکسیچ و ویری."

"نام ها و بازیکن هایی بزرگ و همیشه قابل احترام. ما ان دیدار را در تورین 1-0 باختیم ، اما میتوانستیم 10 - 0 بازنده باشیم.این بزرگترین صدمه و حمله ای بود که در زمین فوتبال متوجه من شد."

"یوونتوسی ها ما را همانند یک پسر بچه ی مدرسه ای به بازی گرفته بودند ، پسرانی بودیم در برابر مردان بزرگ. حتی یک فرصت کوچک نداشتیم ، منچستر یونایتد نود دقیقه بازی کرد اما نتوانست یک شوت بزند.این تنها زمانی بود بود که همچنین اتفاقی در 602 دیداری که انجام دادم برای من رخ داد."

"الکس دل پیرو دارای یک کلاس هنری بدیع. خیلی تیز و سریع. چنین بازیکنانی با این ضریب هوشی فوق العاده کم هستند. وقتی چنین بازیکنانی با این استعداد توپ را زیر پای خود قرار می دهند نمی توانید بفهمید چه اتفاقی قرار است رخ دهد و توپ به کجا خواهد رفت."

بقيه يه زره ياد بگيرن از الكس جون