در گذر روزانه ی زمان انقدر مشغول خود شدم که بیناییم محدود شد و تو را نمیبینم ‏...‏ با چه چشمی خواهان تو باشم،‏ دلی که بینایی ندارد دل نیست،‏ پایی که نخواست پا به پایت باشد یا دستی که به سویت دراز نشده چگونه خواهان اجابت است؟