Neda
آهــــاے آدم هــــا (!) مـــــرا ڪہ هـیـچ مـقـصـدے بـه نـامـم و هـیـچ چـشـمـے در انـتـظـارم نـیـسـت را بـبـخـشـیـد. ڪہ بـا بـودنـم تـرافـیـڪ ڪـــرده ام
Neda
تمام پنجره هاي دنيا را به سنگ خواهم بست اگرغروب را باديگري به تماشا بنشيني...
Neda
دلم از نبودنت پر است ، آنقدر که اضافه اش از چشمانم میچکد !
Neda
حــکــایــت هــمـان حــكـایـت هـمـیشــگی ســت ... یــکـی هـســت ... یــکـی نـیـسـت ... خــط خـطـی هــم ... هــمـان خــط خــطــی هــای هـمـیشـگـی ســت... دل امـــا ... دل هـمـیشــه نـیـســت
Neda
زاهد از کوچه رندان به سلامت بگذر ... تا خرابت نکند صحبت بدنامی چند
Neda
تمام ِ پرانتزها را میبندم ؛ نبودنَت ، "توضیح ِ اضافه" نمی خواهد !
Neda
به سلامتی اونایی که یه روزی آرزو بودن ولی خاطره شدن. . .!
Neda
ه خودم چرا، اما به تو كه نمی توانم دروغ بگویم! می دانم بر نمی گردی! ... می دانم كه چشمم به راه خنده های تو خواهد خشكید! می دانم كه در تابوت ِ همین ترانه ها خواهم خوابید! می دانم كه خط پایان پرتگاه گریه ها مرگ است! اما هنوز كه زنده ام! گیرم به زور ِ قرص و قطره و دارو، ولی زنده ام هنوز!
Neda
مـــی گـــذارم و مـــی روم...نــه اینکـــه دوستـــت نداشتـــه باشـــم.... چـــون از نخــــودی بــــودن متنفــــــرم ...