روزگارم این است : دلخوشم با غزلی ، تکه نانی ، آبی ، جمله ی کوتاهی ، یا به شعر نابی ، و اگر باز بپرسی گویم : دلخوشم با نفسی ، حبه قندی ، چائی ، صحبت اهل دلی ، فارغ از همهمه ی دنیایی ... دلخوشی ها کم نیست ، دیده ها نا بیناست .