چهار راه - Donbaler

مریم

در چهار راه

صحبت های اطرافیان در موردت برایت اهمیت دارد؟ به هیچ وجه.

ديدگاه

1

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 18 ساعت و 40 دقيقه قبل

مریم

در چهار راه

آدم عصبی هستی ؟ عصبی هستم اما برای خودم. با اطرافیانم آرام هستم.

ديدگاه

1

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 18 ساعت و 41 دقيقه قبل

مریم

در چهار راه

دلیل این تحول در حرکاتت چی بود؟ موزیک تنها دلیلش بود. من دوازده سال با استیو مک کرام کار می کردم ولی حس کردم که استیو با سرعت من پیش نمی ره، برای همین همکاریم را با اروین شروع کردم، بهش گفتم که من می خواهم موسیقی ترنس را با کلام فارسی اجرا کنم. ریتمهای جدید و موسیقی جدید منو تکان می ده، در واقع همراه ریتم بدنم هم حرکت می کند.

ديدگاه

1

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 18 ساعت و 41 دقيقه قبل

مریم

در چهار راه

سیاوش به شصت سالگی چطور نگاه می کند؟ خیلی قشنگه ... آن مشکلاتی که در 35 سالگی داری دیگر وجود ندارند ... مسائل را زودتر و راحت تر درک می کنی ... نه اینکه فکر کنی به هر آنچه خواستم رسیدم ... نه چون من کار خوانندگی را در سن 49 سالگی شروع کردم و هنوز کار دارم ولی زندگی در این سن راحت تر است. اگر سیاوش خواننده نمی شد چه کار دیگری را دوست داشت که انجام بدهد؟ نقاش یا نویسنده ... با قلمو و رنگ می تونی اثری را خلق کنی که فرد دیگری با نگاه به آن تو را تحسین کند ... افکار قشنگی هم در ذهنم دارم که دوست دارم بنویسمشان اما وقت نیست ... ! سیاوش که ما امروز بر روی صحنه می بینیم با آن سیاوش آرامی که باید ازش خواهش می کردیم که آهنگی را برای ما بنوازد بسیار فرق کرده است، حالا با حرکات متفاوت و مختص خودش دو سه ساعت بر روی صحنه تحرک دارد،

ديدگاه

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 18 ساعت و 42 دقيقه قبل

مریم

در چهار راه

سیاوش قمیشی : متولد اهواز، خرداد 1324 ... یکسالم بود که به تهران آمدم ... و سیزده چهارده سال داشتم که به لندن رفتم، پدرم تاجر بود و مخالف بود که من وارد کار موسیقی شوم، ولی مادرم با طبع شاعرانه ای که داشت با من و کار موسیقی من موافق بود ... دو برادر و یک خواهر که همه از من بزرگتر هستند. وقتی از انگلیس به ایران بازگشتی به چه صورت فعالیت هنریت را ادامه دادی؟ با گروهی که درست کرده بودیم بر روی صحنه های مختلف می رفتیم ولی کارهای غیر فارسی اجرا می کردیم. یک گروه هم داشتیم به نام ربیلز که من در آنجا کی بورد می زدم و آهنگ های آرام تر را اجرا می کردم و شهرام شب پره هم جاز می زد و آهنگ های تند را اجرا می کرد ... زندگی خیلی ساده تر بود.

ديدگاه

2

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 18 ساعت و 42 دقيقه قبل

مریم

در چهار راه

خاطرت مثه یه پیچک میپیچه رو تن خستم

ديدگاه

3

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 18 ساعت و 48 دقيقه قبل

مریم

در چهار راه

تو که نیستی تا ببینی دل آسمون شکسته / جاده تا صبح قیامت منو این پاهای خسته

ديدگاه

2

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 18 ساعت و 54 دقيقه قبل

مریم

در چهار راه

تو که نیستی تا ببینی / گریه های هر شب من

ديدگاه

3

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 18 ساعت و 54 دقيقه قبل

میترا

در چهار راه

“به یاد” هم بودن ، قشنگترین هدیه ایست که نیاز به “با هم” بودن ندارد . . .

ديدگاه

5

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 19 ساعت قبل

مریم

در چهار راه

ای کوچه های دماوند که کودکی های من از شما خاطره ها دارند / آیا هنوز هم می گسترید به دشتی که برایم در آن خاطره می کارند

ديدگاه

3

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 19 ساعت و 4 دقيقه قبل

مریم

در چهار راه

آهای کبوترهای غمگین که نیرنگ آسمون کرده بالهاتونو سنگین / آیا هنوز هم می نشینید به بامی که زمونه سرنگون کرده به پایین

ديدگاه

3

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 19 ساعت و 4 دقيقه قبل

مریم

در چهار راه

آی پرستوهای خسته که غبار هر سفر به بالهایتون نشسته / آیا هنوزهم می گذرید ز شهری که زمونه به رویم درهاشو بسته

ديدگاه

3

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 19 ساعت و 5 دقيقه قبل

مریم

در چهار راه

بره توی تموم جونم که باز برات آواز بخونم

ديدگاه

6

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 19 ساعت و 8 دقيقه قبل

مریم

در چهار راه

به دل میگم کاریش نباشه / بزاره درد تو دواشه

ديدگاه

5

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 19 ساعت و 9 دقيقه قبل

مریم

در چهار راه

دوباره باز غمت بیاد / که منو مبتلا کنه

ديدگاه

5

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 19 ساعت و 9 دقيقه قبل

شناسه	331
وضعیت	فعال - گروه عادی - بدون مالک
دسترسی	گروه عمومی - ارسال توسط اعضا
موضوع	گوناگون
ارسال	30245 پست
عضو	733 کاربر
طرفدار	48 کاربر

بر مبنای تعداد کاربر	رتبه 17
بر مبنای تعداد هوادار	رتبه 43
بر مبنای تعداد ارسال	رتبه 3

جهت عضويت در Donbaler و دنبال کردنِ چهار راه تمايل داريد ؟!

جزئیات گروه

رتبه گروه

کاربران گروه

مدیران گروه

برچسب‌های کاربری

صحبت های اطرافیان در موردت برایت اهمیت دارد؟ به هیچ وجه.

آدم عصبی هستی ؟ عصبی هستم اما برای خودم. با اطرافیانم آرام هستم.

خاطرت مثه یه پیچک میپیچه رو تن خستم

تو که نیستی تا ببینی دل آسمون شکسته / جاده تا صبح قیامت منو این پاهای خسته

تو که نیستی تا ببینی / گریه های هر شب من

“به یاد” هم بودن ، قشنگترین هدیه ایست که نیاز به “با هم” بودن ندارد . . .

ای کوچه های دماوند که کودکی های من از شما خاطره ها دارند / آیا هنوز هم می گسترید به دشتی که برایم در آن خاطره می کارند

آهای کبوترهای غمگین که نیرنگ آسمون کرده بالهاتونو سنگین / آیا هنوز هم می نشینید به بامی که زمونه سرنگون کرده به پایین

آی پرستوهای خسته که غبار هر سفر به بالهایتون نشسته / آیا هنوزهم می گذرید ز شهری که زمونه به رویم درهاشو بسته

بره توی تموم جونم که باز برات آواز بخونم

به دل میگم کاریش نباشه / بزاره درد تو دواشه

دوباره باز غمت بیاد / که منو مبتلا کنه