راننده ماشین دیگر سرش را ناگهان برگرداند و شروع کرد به ما فریاد زدن. راننده تاکسی ام فقط لبخند زد و برای آن شخص دست تکان داد. و منظورم این است که او واقعاً دوستانه برخورد کرد.

بنابراین پرسیدم: " چرا شما تنها آن رفتار را کردید؟ آن شخص نزدیک بود ماشین تان را از بین ببرد و ما رابه بیمارستان بفرستد!" در آن هنگام بود که راننده تاکسی ام درسی را به من داد که اینک به آن می گویم:

" قانون کامیون حمل زباله."

او توضیح داد که بسیاری از افراد مانند کامیون های حمل زباله هستند. آنها سرشار از آشغال، ناکامی، خشم، و ناامیدی در اطراف می گردند. وقتی آشغال در اعماق وجودشان تلنبار می شود، آنها به جایی احتیاج دارند تا آن را تخلیه کنند و گاهی اوقات روی شما خالی می کنند.

به خودتان نگیرید. فقط لبخند بزنید، دست تکان بدهید، برایشان آرزوی خیر بکنید، و بروید.

آشغال های آنها را نگیرید و پخش کنید به افراد دیگر ی در سرکار، در منزل، یا توی خیابان ها.



حرف آخر این است که افراد موفق اجازه نمی دهند که کامیون های آشغال روزشان را بگیرند و خراب کنند.

زندگی خیلی کوتاه است که صبح با تأسف از خواب برخیزید.....

ما که گرفتار شدیم تموم شد رفت!ولی برای طناز جون الهی آمیییییییییییین

نه چنانم که تو گویی


نه چنینم که تو خوانی


و نه آنگونه که گفتند و شنیدی


نه سمائم نه زمینم


نه به زنجیر کسی بسته‌ام و بردۀ دینم


نه سرابم


نه برای دل تنهایی تو جام شرابم


نه گرفتار و اسیرم


نه حقیرم


نه فرستادۀ پیرم


نه به هر خانقه و مسجد و میخانه فقیرم


نه جهنم نه بهشتم


چُنین است سرشتم


این سخن را من از امروز نه گفتم،


نه نوشتم


بلکه از صبح ازل با قلم نور نوشتم ...