من بی صدا اشک میریزم ،


برای عکاسم می خندم ،


دورم را شلوغ کردم ،


خنده هایم مصنوعی ،


اما بلند .... ...


تا تو خیالت راحت باشد ...


و همین که صدای خنده هایت را از دور می شنوم،


کا[!]ت ....


تو فریاد اشک های مرا نشنو ...!

وقتی میدانم کارگردان / سخت ترین نقش را به بهترین بازیگرش میدهد . . .

تـو را

در تصنیـف هـای قدیمـی دوسـت دارم

وقتـی که بر تن شمـعدانی

در قاب پنجــره گـل می کنی

و مـن

دلـم را زیـر عطـر جادویی چشمانـت

در نی لبـکی پر از قاصـدک و پـروانـه

در التهـاب مـاه می نـوازم

و مـا شایعـه می شـویم

در شهـری که مـردمانش

از رنگیـن کمان یک شـب بی باران

حــرف می زننـد!

و تنهـا کوچه می داند

که آن شـب

لحـن لبخنـد تـو

در آسمـــان می پیچیـد...!

@...!

قایم شدن را خوب یاد گرفته بودی . . . .

بیا مهربون اینم برا تو