@...

گـاه از جـنـسِ اشـک انـد و گـاه از جـنـسِ بـغـض ؛

گـاه سـکـوت مـی شـونـد و خـامـوش مـی مـانـنـد

گـاه هـ ـ ـق هـ ـ ـق مـی شـونـد و مـی بـارنـد . .

دلـتـنـگـیِ مـن بـرایِ تـو امـّـا

جـنـسِ غـریـبــی دارد . . .

هنوز هم می توانم بدون نخهای رنگی ومیلهای بلند وکوتاه با کلاف رویاها وآرزوهایم تو را ببافم

دانه دانه یک رویا از زیر ویک آرزو از رو بالا بروم

یک ردیف دوستت دارم سبز

یک ردیف دلم تنگ شده است خاکستری

یک ردیف ای کاشهای نمیدانم چه رنگ

یک ردیف عشق

یک ردیف مهربانی

انگشتان خیالم به این ریسمان بلند علاقه خوگرفته اند

آنقدر که می توانند عاشقانه تا آخر دنیا برایم آسمانی چون تو را نقش بزنند..