پروردگارا، پس از آنكه ما را هدايت كردى، دلهايمان را دستخوش انحراف مگردان، و از جانب خود، رحمتى بر ما ارزانى دار كه تو خود بخشايشگرى.

امام رضا عليه‌السلام

هر رحمتى را كه خداوند براى مردم بگشايد (رحمت‏هاى معنوى و مادى) هرگز آن را بازدارنده‏اى نيست، و هر چه را بازدارد هرگز آن را پس از او گشاينده‏اى نباشد، و اوست مقتدر غالب و حكيم.

آنها مى‏خواهند نور خدا را (دين و كتاب او را) به سخنانشان خاموش نمايند در حالى كه خداوند نمى‏خواهد جز آنكه نور خود را (و لو به گذشت زمان و تكامل عقول و آمدن مصلح كل) كامل نمايد هر چند كافران خوش ندارند.

و اما آن كه كارنامه‏اش از پشت سرش به او داده شود
پس او به زودى با فرياد، مرگ خود را خواهد طلبيد
و در آتش افروخته وارد مى‏شود و مى‏سوزد
كه وى [در دنيا] ميان كسان خويش [از گناه‏] شادمان بود
او مى‏پنداشت كه هرگز (به سوى خداوند) باز نخواهد گشت
چرا (بازمى‏گردد)، همانا پروردگارش همواره به حال او بيناست

اين سوره به قدري زيباست كه به يه آيه نمي‌شه اكتفا كرد...

و چون بندگان من از تو درباره من بپرسند (بگو كه) من حتما (به همه) نزديكم، دعاى دعاكننده را هنگامى كه مرا بخواند اجابت مى‏كنم، پس دعوت مرا بپذيرند و به من ايمان آورند، شايد كه راه يابند.

ويران كننده و اميد دهنده‌س...

هه!