عزیز ِ دلم

هنوز وقتـے آسمان ِ دلمـــ ابریست

لمس ِسبك ِ دستان ِ مهربانت را روے ِ مو هایمــ حس مـےكنمـــ

...

تو هنوز با تمام ِ نبودنت

تنها پناهگاه ِ من از این آدمهایـے ...

در هوایت بی‌قرارم روز و شب
سر ز پایت برندارم روز و شب

روز و شب را همچو خود مجنون کنم
روز و شب را کی گذارم روز و شب

جان و دل از عاشقان می‌خواستند
جان و دل را می‌سپارم روز و شب

تا نیابم آن چه در مغز منست
یک زمانی سر نخارم روز و شب

تا که عشقت مطربی آغاز کرد
گاه چنگم گاه تارم روز و شب

می‌زنی تو زخمه و بر می‌رود
تا به گردون زیر و زارم روز و شب

ساقیی کردی بشر را چل صبوح
زان خمیر اندر خمارم روز و شب

ای مهار عاشقان در دست تو
در میان این قطارم روز و شب

می‌کشم مستانه بارت بی‌خبر
همچو اشتر زیر بارم روز و شب

تا بنگشایی به قندت روزه‌ام
تا قیامت روزه دارم روز و شب

چون ز خوان فضل روزه بشکنم
عید باشد روزگارم روز و شب

جان روز و جان شب ای جان تو
انتظارم انتظارم روز و شب

تا به سالی نیستم موقوف عید
با مه تو عیدوارم روز و شب

زان شبی که وعده کردی روز بعد
روز و شب را می‌شمارم روز و شب

بس که کشت مهر جانم تشنه است
ز ابر دیده اشکبارم روز و شب

گاهی باران همه دغدغه اش باغچه نیست

گاهی از غصه تنها شدنش می بارد

زندگی باید کرد!

گاه با یک گل سرخ

گاه با یک دل تنگ

گاه باید رویید درپس این باران

گاه باید خندید بر غمی بی پایان

بره ديگه برنگرده بره گم شه بره همونجا که آب آفتابه رفت اه اه اه اه .فدات آبجي بره گم بشه

میخوام بگم قصه شیرینو فرهاد و من

که چجوری شدن عاشق و دل داره هم

همه فکر می‌کنیم عاشقیم ‌ای وای من

ولی‌ کور خوندیم دنیای من

روزی روز گری فرهاد من

عاشق شیرین شد‌ ای وای من

دست بر قضا شیرین من

جایی اسیر شد ای وای من

از عشق بی‌ خبر شیرین من

وای وای وای فرهاد من

وای وای وای شیرین من
.
.
.
.

شیرین تو دست پادشاه

فرهاد اسیر یک نگاه

شیرین تو دست پادشاه

فرهاد

حالا دیگه فرهاد واسهٔ شیرین من

راهی‌ نداره جز کندن کوه‌ غم

حالا دیگه تیشه شد همراه من

آخه شیرینو می‌خواد فرهاد من

روزی روز گاری از کو‌ه غم

پیر مخوفی رفت پیش فرهاد من

پیر مخوف گفت به فرهاد من

شیرین تو مورد‌ه ای وای من

از حسادتش بود اون پیرزن

وای وای وای فرهاد من

وای وای وای شیرین من

حالا دیگه تیشه همراه غم

شده دیگه قاتله فرهاد من

خوشبختی، نامه یی نیست كه یكروز، نامه رسانی، زنگ در خانه ات را بزند و آن را به دستهای منتظر تو بسپارد.

خوشبختی ، ساختن عروسك كوچكی ست از یك تكه خمیر نرم شكل پذیر...
به همین سادگی، به خدا به همین سادگی؛

اما یادت باشد كه جنس آن خمیر باید از عشق و ایمان باشد نه از هیچ چیز دیگر...
خوشبختی را در چنان هاله یی از رمز و راز، لوازم و شرایط، اصول و قوانین پیچیده ی ادراك ناپذیر فرو نبریم كه خود نیز در شناختنش گم شویم...
خوشبختی، همین عطر محو و مختصر تفاهم است كه در سرای تو پیچیده است

عزم آن دارم که امشب نیم مست
پای کوبان شیشه دردی به دست
سر به بازار قلنــــــــــدر در نهـــــم
پس به یک ساعت ببازم هر چه هست
پرده پنـــــــــــــــــدار می باید درید
توبـــــه زهـــــــــاد می باید شکست

ایکاش می فهمیدی