خورشيد مي ز مشرق ساغر طلوع کرد
گر برگ عيش مي‌طلبي ترک خواب کن

روزي که چرخ از گل ما کوزه‌ها کند
زنهار کاسه سر ما پرشراب کن

ما مرد زهد و توبه و طامات نيستيم
با ما به جام باده صافي خطاب کن

کار صواب باده پرستيست حافظا
برخيز و عزم جزم به کار صواب کن

خوبم عزيز ...نه والا خوشي كجا بود تابستون تموم شد ما هيچ جا نرفتيم ....

بفریادم ز تو هر روز، فریاد
از این فریادِ روز افزونم ای دوست

شنیدم عاشقان را می نوازی
مگر من زان میان بیرونم ای دوست؟

نگفتی گر بیافتی گیرمت دست
از این افتاده تر کاکنونم ای دوست؟

غزل های نظامی بر تو خوانم
نگیرد در تو هیچ افسونم ای دوست

نظامی گنجوی

چطوری پسر؟