تکیه‌ی ما به دین، بازگشت به گذشته نیست

"... این را به روشنفکران، به آنهایی که همیشه می‌پرسند که "تو به نام یک روشنفکر چگونه این همه به دین تکیه می‌کنی؟"، می‌گویم که: "من اگر از دین سخن می گویم، از دینی سخن نمی‌گویم که در گذشته تحقق داشته و در جامعه حاکم بوده است، بلکه از دینی سخن می گویم که هدف‌اش از بین بردن دینی بوده است که در طول تاریخ بر جامعه‌ها حکومت داشته، و از آن دین سخن می‌گویم که پیغمبران‌اش برای نابودی اشکال گوناگون دین "شرک" قیام کردند، و در هیچ زمانی به‌طور کامل، از نظر جامعه و زندگی‌ی اجتماعی‌ی مردم، آن دین توحید تحقق پیدا نکرده، بلکه مسئولیت ما این است که برای تحقق آن دین، دین توحید، در آینده بکوشیم. و این مسئولیت بشری است، تا در آینده، دین توحید، آن‌چنان که به وسیله‌ی پیغمبران توحید اعلام شده، در جامعه‌ی بشری، جانشین ادیان تخدیری‌ی توجیهی‌ی "شرک" شود. بنابراین، تکیه‌ی ما به دین، بازگشت به گذشته نیست، بلکه ادامه‌ی راه تاریخ است...."

كي و كجا؟