ای مدعی کجایی تا ملک ما ببینی
کز هرچه بود در ما برداشت یار ما را

کاغذین جامه به خوناب بشویم که فلک
رهنمونیم به پای علم داد نکرد
دل به امید صدایی که مگر در تو رسد
ناله‌ها کرد در این کوه که فرهاد نکرد
سایه تا بازگرفتی ز چمن مرغ سحر
آشیان در شکن طره شمشاد نکرد
شاید ار پیک صبا از تو بیاموزد کار
زان که چالاکتر از این حرکت باد نکرد
کلک مشاطه صنعش نکشد نقش مراد
هر که اقرار بدین حسن خداداد نکرد
مطربا پرده بگردان و بزن راه عراق
که بدین راه بشد یار و ز ما یاد نکرد
غزلیات عراقیست سرود حافظ
که شنید این ره دلسوز که فریاد نکرد

پر كن قدح باده كه معلومم نيست ...........كاين دم كه فرو برم برارم يا نه؟

ممنونم رفيق ..خيلي اروم ميكنه منو مشاعره و شعر ..راستش هميشه مشاعره نميكنم وقتايي مثل امروز ..لذت ميبرم از مشاعره با ذهن هاي توانا ..

چرا؟