ﺗﻮ ﻋﻤﺮﻡ ﺍﯾﻨﻄﻮﺭﯼ ﻗﺎﻧﻊ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ

.
.
.
.

«« دیالوگ ماندگار شب های امتحان »»!!!

میگه : احساس گنـــــــاه
میگن چرا ؟
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
میگه آخه اسمش یادم نمی یاد

اگه رفتم پشت خطش قطع کنه و بگه جونم ....
اگه باهاش قرار گذاشتم زودتر از من بیاد .....
یواشکی از تلفن خونه بزنگه بهم ......
دوستاشو بپیچونه بخاطر من......

خدا خدای ادمهای بد هم هست

..بـــا ایـــــن کــه هـــــــــــــــــزار تـــا خاطـــــرخـــــــــواه دارم..
..امـــــــــا.........
.....دلــــــــــــــم گیــــــــره یـــه بــــــــــی معـــــــــــرفتــــــه
..
.....

ﭘﻴﺮﻣﺮﺩ ﺑﻪ ﺯﺣﻤﺖ ﺗﻠﻔﻦ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﺩﺳﺘﻬﺎﻯ ﻟﺮﺯﺍﻥ ﺍﺯ
ﺟﻴﺒﺶ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ، ﻫﺮﭼﻪ
ﺗﻠﻔﻦ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﺻﻮﺭﺗﺶ ﻋﻘﺐ ﻭ ﺟﻠﻮ
ﻛﺮﺩ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﺍﺳﻢ
ﺗﻤﺎﺱ ﮔﻴﺮﻧﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ ...

دورشم سیم خاردار بکشی
روش بزنی: ملک خصوصی!

بی اجازه وارد نشی;
حتی واسه ی عکاسی!!

این بغل صاحاب داره
سند داره، منگوله دار ..

حتی اگه ثواب داره...
بفرمایین جای دیگه
بغل پرُه، اونم صلواتی!

اون استحقاقشو داره

از شـــوقُ بي تابيـــــش براي ديدار

از حس کودکانــــه اش براي آغــــــــوش!
...
از خجالتش براي بوســــه گرفتن!

زن بــــــي دليل بهانه نميگيرد

شايد بهانه ي نداشتن دستانِ گرمـــي را دارد که دستانش را بگيرد ...!