سید قاسم
به سلطان حقيقتها فراموشت نخواهم کرد، تو تنها شعله اي هستي که خاموشت نخواهم کرد...
سید قاسم
نـمے گــویــَـد بــیــا . . نـــمے گـــویــَـد بــاش . . . نـــمے گـــویــَـد بــﮧ مــَـن حـــتے بـــرو راحـَـتــَـم بـــُـگـــذار . . . مے آیــَــد . . . حــَـرفـــ هـــاے عـــاشقانـﮧ ـهـآیـمــ رـآ مـی شـنـَــوَد . . . اشـــکـــهایـَــمــــ را مے بـــینــَـد . . وَ بـــه راحـَــتے! مـی رَوَد!
سید قاسم
دست خود را به روی سینه گذاشت:
سید قاسم
گــاهــی وقــتــهــا مــجــبــوری اَحــمـق بــاشـی . . .!.! رویِ کــاغـَـذ مــیــنــویــســم . . دَســتــهــایِ تـــُـو . . . و رویِ آن دســت مــیــکــشــم . . . !!!
سید قاسم
انــار ِ تـ ـرک برداشــته ی بهـشـت ِ خیـالـت شـده ام..
سید قاسم
کـــــــــاش می شد .. دنیـــــا را تــــا کرد و گوشــــه ای گذاشت ..، مثل جانماز مــــــــــادر ..! دلم تنگ ِ سکوت است ...
سید قاسم
يــادتــﮧ گـفـتـﮯ بـﮧ شــرافـتـم قـســـم جبـــراטּ میِـــکنمـــ ..؟ شــرافـتـت پـيـش مـטּ گـرو مـونـدهــ ... حـالـا بـا عــشــــق جـديـد چـيــکـار مـيـکـنـﮯ بـﮯ شـــرف ...؟؟؟
سید قاسم
درد منـ چشمانیــ استـ ... کهـ بهـ من اشک هدیهـ میکند و به دیگرانـ چشمکـ ..!
سید قاسم
سَـــــخـ ـت اســـت میـــــآن هــ ـق هـــق شَبــــــآنـ ـه روزے ات . . . نَــــفَـــس کــــــــــم بیـ ـآوَرے . . وَ او بــــ ه عشــق جَدیــــدش بگـــــویَد . . . نَـــــــفَـــــــس . . .
سید قاسم
ایـــن روزهـ ـآ دلـــَم بَــــرآی عشـــــقے تَـ ـنـ ـگـ اســـت ... کــــه هَـــــمـ ـه روزهــآیَم رآ بَـ ـر بــآد دآد ... ایـ ـن سـ ـآعَت هـ ـآ چـ ـه قَــــدر کُـ ـند مے گُذَرَنــــــد .. پــــَس چـــرآ زَمـــآن بـ ـآ تـــو بودَن انـــــقَدر .. زود گُــــــذَشـ ـتــ...!؟!
سید قاسم
تــعارف که نداریم ..؛ بــعد تــو .. هــیچ بـهاری .. بــه زیـبایی پــاییز نــشد ...
سید قاسم
کوچکـــتر که بودیم ایمانمــان بزرگـــتر بود .. یادش بخــیر ... هــر وقت مــــژه ای می افتاد روی گـــونه .. , مطمئن بودیم یکی از آرزوهـــامون برآورده میشــــه .. این روزا امـّــــا ... به بارش شـــهاب هـــم امـــــیدی نیست ...!
سید قاسم
آن روز ڪـــه همدیگر رآیآقتــــیґ . . . یآفتنمآטּ هـــــنر نبــــوב . . هنر اینωـت ڪـــــه همدیــــــگر رآ گـــم نکنیـґ ....!