اول: ممنون از خطابت
دوم: اگر مطلبی که نوشته بودم رو دوباره مطالعه کنی متوجه میشی که من خطابم از سن شعور و فهمانیت شخصی و درونی شما نبود بلکه اون چیزی بود که شما تحت عنوان عاشق شدن و فارق شدن و دوباره عاشق شدن نوشته بودید...
---------------------------------------------------------------------------------------
پ ن 1 : انسان به لغات عشق الهی پیدا میکنه نه خاکی ...
تصور و بینش عشق خاکی؛ فانیست... عشق فانی دروغی بیش نیست.

پ ن 2: عاشق تخیل بودن خوبه ... شاید شالکه اینکه عاشق نوشتن و مکتوبات هستید همین باشه ... اینکه با احساسات و تخیلات خودتون زندگی می کنید (که البته بسیار محترم و حتی دوست داشتنیه...) چون آدمهایی که با احساساتشون زندگی می کنند به عوالم و دنیای بیرون و درون خودشون هم احترام و ارزش می گذارند .

پ ن 3: طولانی شد ... اما خوبه که مطالعه کنی تا همونطورکه سعی کردی من رو نسبت با شخصیت قابل احترام خودت آشنا کنی ، قدری هم با من آشنا بشی...

-----------------------------------------------------------------------------------------
پیرایه 1: تصریح می کنم که شما به نسبت شناسنامه نوشته خودتون همون 17 سال رشد فکری و عقلی خوبی داشتید ... اما زود قضاوت کردی دوست من:
-من می نویسم ... تقریبا از 7 سالگی !!
-هم شعر و هم داستان کوتاه (مینیمال)
-انسان بی سواد و دانشی هم نیستم ، سواد کلاسیک و دانشگاهیم اون قدری هست که... بگذریم ./فقط دعا کن کنکور دکترام رو امسال قبول شم و شاید واسه همیشه رفتم از اینجا...
// ... داستان هات رو هم باید سر فرصت بشینم و مطالعه کنم و اگر نظرم بهت بتونه کمک کنه ... حتما بهت خواهم گفت.
فقط بهت میگم تا جایی که می تونی اگر به نوشتن علاقه مندی مطالعه کن .... مطالعه...
-----------------------------------------------------------------------------------------
پیرایه و پایان نوشت 2: سطر و ستون بالا همه از رفاقت و دوستی بود و حرف های همین لحظه دو تا دوست باهم...
اینکه کسی اینجا میگه و میخنده و سعی میکنه شاد باشه و باعث شادی دیگران باشه دلیل این نیست که خدای ناکرده قصد داره باعث بی احترامی به شخصی بشه ...
انسان ها پشت این قاب مجازی یه دنیای پر هیاهوی واقعی در انتظارشونه...
خوشحال میشم بیشتر از هم یاد بگیریم توی این دنیای مجازی /.