@✌ ᔕᗩᙢᗩ ✌ شد ز غمت خانه سودا دلم/ در طلبت رفت به هر جا دلم/ در طلب زهره رخ ماه رو/ می نگرد جانب بالا دلم/ فرش غمش گشتم و آخر ز بخت/ رفت بر این سقف مصفا دلم /آه که امروز دلم را چه شد /دوش چه گفته است کسی با دلم /از طلب گوهر گویای عشق/ موج زند موج چو دریا دلم /روز شد و چادر شب می درد/ در پی آن عیش و تماشا دلم /از دل تو در دل من نکتههاست/ آه چه ره است از دل تو تا دلم/ گر نکنی بر دل من رحمتی /وای دلم وای دلم وا دلم/ ای تبریز از هوس شمس دین/ چند رود سوی ثریا دلم ( مولانا جلال الدین بلخی )