بشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنی/ خـــون خوری گـــر طلب روزی ننهــاده کـــنی / آخــرالامـــر گــــل کــوزه گـــران خواهــی شــــد / حالیـــا فکـــر سبــو کـــن کـــــه پـر از بـاده کنـــی / گـــــر از آن آدمیــانی کـــــه بهشتت هوس است / عیـــش با آدمـــی ای چنــــد پـری زاده کنــــی / تکیــــه بر جای بزرگان نتوان زد به گــــــزاف / مگر اسباب بزرگـی همه آماده کــنی.