تویوسف شدی ومن زلیخا....
هرجاکه نشستم ازیوسفم بهترین تندیس هاراتراشیدم...
آری...توعزیزشهرشدی ومن دربه درکوچه پس کوچه های شهر...

لعنت به تو ای دل
که همیشه جائی جا می مانی
که تو را نمی خواهند…!!

گداشدن به درمیخانه دوست قصدیادکردن اوست...
ورنه نان شب راهرگدایی دارد

صبحی که شروعش با توست،خورشید دیگر اضا[!]ت!!!!