منم میخااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااام

خانه ای خواهم ساخت
که در و پنجره اش قفل شود
تا کسی بی اذن من داخل خانه نشود
میهمانم قدمش بروی چشمم، لیکن
آنکه از خانه بخواهد دل بدزدد هرگز
من دگر پیر شدم
خسته…
زمین گیر شدم
پای رفتن به سراغ دل خود را هیچ ندارم، هرگز
با دلم بازی بس است
این چراغ آخر است
بگذارید تک و تنها به خودم فکر کنم
بنویسم و مرور فکر خویش
خاطرات تلخ و ریش
دفتری با برگ کاهی از همه رنج دلم
دل خونین، بغض خسته، فکر رنجور ای خدا…
درد دارم بخدا…
از همه رهگذارن…
از همه آنان که با نامهربانی میروند…

ممنونم از خطاب زیبات عزیزم

آخ آخ فهمیده یه سره در دنبالر به سر میبری

بسلامت عزیزم..مواظب خودت باش

خو دادم نكبت برو ببين

ایول به توو مردم ازار

بيار تا ببينه چه رنگي بهت مياد

ابجی بای بای