من در انتهای رود خروشان قلب تو ایستاده ام
در مسیر بیدار باد گیسوانت
من همینجا مانده ام
دور تر از فاصله ی یک نفس!

من در این هستی صدا میزنم تو را
که به جاری این خواب بلند
بیدار شود لعنت این بیخوابی

من به زیر پای تو ایستاده ام
که به غیر از مهر تو هیچ نَرویَد از جان
که منم
از تو سراپا خوبی!