سلام

جان جهان بیا بیا جمله جهان فدای تو
رخ به جهانیان نما هردو جهان به پای تو
منجی نسل آدمی محیی دین خاتمی
دوخته چشم عالمی بر ید با سخای تو
منشاء هر کرامتی موجب خیر و رحمتی
واسطه عنایتی مرضی حق رضای تو
از تو زمان گذر شود شام و دم سحر شود
کار جهان بسر شود در اثر دعای تو
روح مسیحا نفسی دادگری دادرسی
بهره گرفته هر کسی از کرم و عطای تو
هر که ز تو جدا شود به که به خود رها شود
پادشه سما شود هر که شود گدای تو
عشق تو مبتلا کند مشغله ای بپا کند
از دو جهان رها کند هر که شد آشنای تو
آینه را جلا دهد بر دل و جان صفا دهد
زنده کند شفا دهد جاذبه ولای تو
بی تو درون آتشم با غم عشق تو خوشم
بی تو نفس نمی کشم جز به تو در هوای تو
بی تو غمم نه خنده ام دل ز زمانه کنده ام
تا نفسی که زنده ام منتظرم برای تو
یار توئی کار توئی عشق شرربار توئی
دلبر و دلدار توئی سینه من سرای تو
کی بدهی تو کام من تازه شود مشام من
ماه شب تمام من کی برسم لقای تو
جانب کعبه کی کنی جمعه به جمعه طی کنی
از چه عیان نمی کنی آن رخ دلربای تو
هر دو جهان رها کنم تا به تو اقتدا کنم
جان بدهم وفا کنم در پی آن صلای تو
عاشقم و در انتظار منتظر و امیدوار
تا که دهد مرا قرار چهره دلگشای تو
سوخته بال و خسته جان عاشق صاحب الزمان
مثل تمام عاشقان منتظر ندای تو
علیرصا احمدی فر

شب هنگام، محمد باقر -طلبه جوان- در اتاق خود مشغول مطالعه بود كه به‌ناگاه دختري وارد اتاق او شد، در را بست و با انگشت به طلبه بيچاره اشاره کرد که سكوت كند و هيچ نگويد. دختر پرسيد: شام چه داري؟! طلبه آن‌چه را که حاضر کرده بود آورد و سپس دختر كه شاهزاده بود و به خاطر اختلاف با زنان حرمسرا خارج شده بود در گوشه‌اي از اتاق خوابيد.صبح که دختر از خواب بيدار شد و از اتاق خارج شد، مأموران، شاهزاده خانم را همراه طلبه جوان نزد شاه بردند. شاه عصباني پرسيد: چرا شب به ما اطلاع ندادي و... محمد باقر گفت: شاهزاده تهديد کرد که اگر به کسي خبر دهم مرا به دست جلاد خواهد داد. شاه دستور داد که تحقيق شود که آيا اين جوان خطائي کرده يا نه؟ و بعد از تحقيق از محمد باقر پرسيد چطور توانستي در برابر نفست مقاومت نمائي؟ محمد باقر 10 انگشت خود را نشان داد و شاه ديد که تمام انگشتانش سوخته و ... علت را پرسيد. طلبه گفت: چون او به خواب رفت نفس اماره مرا وسوسه مي‌نمود. هر بار که نفسم وسوسه مي‌کرد يکي از انگشتان را برروي شعله سوزان شمع مي‌گذاشتم تا طعم آتش جهنم را بچشم و بالاخره از سرشب تا صبح بدين وسيله با نفس مبارزه کردم و به فضل خدا، شيطان نتوانست مرا از راه راست منحرف کند و ايمانم را بسوزاند.شاه عباس از تقوا و پرهيزکاري او خوشش آمد و دستور داد همين شاهزاده را به عقد ميرمحمدباقر درآوردند و به او لقب ميرداماد داد و امروزه تمام علم دوستان از وي به عظمت و نيکي ياد کرده و نام و يادش را گرامي مي‌دارند. از مهمترين شاگردان وي مي‌توان به ملاصدرا اشاره نمود.