قوربانت

کار مده نفس تبه کار را
در صف گل جا مده این خار را
کشته نکودار که موش هوی
خورده بسی خوشه و خروار را
چرخ و زمین بندهٔ تدبیر تست
بنده مشو درهم و دینار را
همسر پرهیز نگردد طمع
با هنر انباز مکن عار را
ای که شدی تاجر بازار وقت
بنگر و بشناس خریدار را
چرخ بدانست که کار تو چیست
دید چو در دست تو افزار را
بار وبال است تن بی تمیز
روح چرا می‌کشد این بار را
کم دهدت گیتی بسیاردان
به که بسنجی کم و بسیار را
تا نزند راهروی را بپای
به که بکوبند سر مار را
خیره نوشت آنچه نوشت اهرمن
پاره کن این دفتر و طومار را
هیچ خردمند نپرسد ز مست
مصلحت مردم هشیار را
روح گرفتار و بفکر فرار
فکر همین است گرفتار را
آینهٔ تست دل تابناک
بستر از این آینه زنگار را
دزد بر این خانه از آنرو گذشت
تا بشناسد در و دیوار را
چرخ یکی دفتر کردارهاست
پیشه مکن بیهده کردار را
دست هنر چید، نه دست هوس
میوهٔ این شاخ نگونسار را
رو گهری جوی که وقت فروش
خیره کند مردم بازار را
در همه جا راه تو هموار نیست
مست مپوی این ره هموار را

منو دریا ، منو بارون ، منو آسمون صدا کن
اسممو ، واژه به واژه تو دله ترانه جا کن
منو تنها ، منو عاشق ، منو خوبه من صدا کن
منو از همین ترانه واسه ما شدن صدا کن

منو بی واژه صدا کن ، هم صداتر از همیشه
به همون اسمه عزیزی ، که برات کهنه نمیشه
واسه زندگی صدا کن ، واسه هرچی عاشقانست
واسه حرفای قشنگی ،که نگفته شاعرانست

منو دریا ، منو بارون ، منو آسمون صدا کن
اسممو ، واژه به واژه تو دله ترانه جا کن

منو شب صدا کن اما ، اون شبی که تورو داره
اون شبی که جایه ماهش ، تورو پیشه من بیاره
منو آئینه صدا کن ، که میخوام مثله تو باشم
که برای با تو بودن ، میخوام از خودم جدا شم

منو دریا ، منو بارون ، منو آسمون صدا کن
اسممو ، واژه به واژه تو دله ترانه جا کن

سلااام اسپیریت چطوری؟

دیری‌است از خود، از خدا، از خلق دورم

با این‌همه در عین بی‌تابی صبورم

پیچیده در شاخ درختان، چون گوزنی

سرشاخه‌های پیچ‌درپیچ غرورم

هر سوی سرگردان و حیران در هوایت

نیلوفرانه پیچكی بی‌تاب نورم

بادا بیفتد سایه‌ی برگی به پایت

باری، به روزی روزگاری از عبورم

از روی یكرنگی شب و روزم یكی شد

همرنگ بختم تیره رختِ سوگ و سورم

خط می‌خورد در دفتر ایام، نامم

فرقی ندارد بی‌تو غیبت یا حضورم

در حسرت پرواز با مرغابیانم

چون سنگ‌پشتی پیر در لاكم صبورم

آخر دلم با سربلندی می‌گذارد

سنگ تمام عشق را بر خاك گورم


قیصر امین پور