tahere
با زبان کوفیان آشنایی؟ همان ها که برای حسین نامه می نویسند که: بهار است و هوا خوش گوار. جوشش چشمه سار است و سر سبزی اشجار. بی تو، بهار زمستان است و بی تو، زندگی، مرگ. بیا... تا با تو نماز بگذاریم. همه منتظرند که به تو اقتدا کنند... عجیب است! چه قدر مضمون این سخنان به دعای ندبه ی ما شباهت دارد؟! «متی ترانا و نراک...اترانا نحف بک...» کی شود که تو ما را ببینی و ما تو را ببینیم؟... آیا خواهی دید که ما به گرد تو حلقه زده ایم؟
tahere
از دوست داشتنی هایت... هر چه بیشتر قربانی کنی٬ "حسینی" تر می شوی!
tahere
شب تا به سحر اگر که هیئت باشیم/ در مدرسه آل محمد(ص) باشیم/ حالا که صدای گریه غزه به پاست/ بی غیرتی ماست که راحت باشیم
tahere
از غزه صدای العطش می آید/ یاران حسین (ع) را خبر باید کرد/ این خاک ز سنگ های سجیل پر است/خون در دلمان به وسعت نیل پر است
tahere
چیزی که بنده در بعضی از خوانندگان جلسات مداحی اطلاع پیدا کردم، استفاده از مدح و تمجیدهای بیمعناست، که گاهی هم مضر است.فرض کنید راجع به حضرت اباالفضل (سلام الله علیه) صحبت میشود؛ بنا کنند از چشم و ابروی آن بزرگوار تعریف کردن؛ مثلا ً قربون چشمت بشم! مگر چشم قشنگ در دنیا کم است؟ مگر ارزش اباالفضل(ع) به چشمهای قشنگش بوده؟ اصلاً شما مگر اباالفضل(ع) را دیده اید و میدانید چشمش چگونه بوده؟ اینها سطح معارف دینی ما را پایین می آورد.