نميدانم پس از مرگم چه خواهد شد ... نميخواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت ... ولي بسيار مشتاقم ... که از خاک گلويم سوتکي سازد ... گلويم سوتکي باشد به دست کودکي گستاخ و بازيگوش ... تا که پي در پي دم گرم خويش را بر گلويم سخت بفشارد .... و سراب خفتگان خفته را آشفته تر سازد ... تا بدين سان بشکند دائم سکوت مرگبارم را ...