@كيــميــاگر....> قــبولــ نــَـشیمــ میمیریمــ ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

واقعا مرســـــــــــــــي انگيززززززززه

ک ن ک و ر

وبلاگتون رو خوندم. سبک نوشته ها و شعرهات خاطرات بدی رو برام زنده کرد. خاطرات دوران جاهلیت لیسانس، دوستدار کسی شدن که سبک نوشته ها و حرفاش از این جنس بود و شیفتگی بیشتر اون شاعره. کاش به وبلاگت سر نمیزدم.

والا ما عاشق نیستیم ولی هی میگین بنویس ما هم مجبور میشیم اون شکلی بنویسیم ..زندگیه بی عشق همیشه غم انگیزه .. اینم میشه اثراتش تو نوشته ها

کنکور ارشد؟ ما که ارشد گرفتیم کجای دنیا رو گرفتیم! حالا هم مثه شما دست به دعائیم واسه دکتری تو فروردین. با اینکه میدونم با دکتراشم جایی از دنیا رو نمی تونیم بگیریم. تو زندگی خیلی چیزاست که استرس امتحان در مقابلش هیچه!

زندگی بی عشق؟ پس چرا نوشتی زندگی با فرزند!؟مگه میشه آدم عشق به فرزند نداشته باشه. بعدشم این فرزند از یه جایی اومده دیگه!

هر چی باشه بهتر از در جا زدنه .. حتی تا دکتری .. بله زندگی بالا پایین زیاد داره گزینه ی انتخاب زیاد داره و این انتخاب برام ارجحیتش بیشتره ... وارد مرحله ی جدید ِ زندگی نشدم والا ‌دغدغه های دیگه ای مطمئنن جایگزینش میشد

ببخشید من خیلی دی سی میشم .... عشق به فرزند گونه ی دیگری از عشق .. عشق ایجاد کننده فرزند وجود نداره برا همین نوشته ها غم انگیز میشن

من بیشتر دی سی میشم! چرا اینجوریه امشب! یه چیزی که از این شبکه های اجتماعی میشه کشفش کرد روحیه پایین جوونای ایرانه. متاسفانه. ببخشید رشته تون می تونم بپرسم؟

بله خواهش میکنم ... من فیزیک کاربردی خوندم.. روحیه پایین بخاطر فشار های عصبی و استرس های کنکور ِ‌.. والا ما خیلی شنگولیم

از گل سر صورتی روی موهاتون معلومه خیلی شنگولید. ایشالا که موفق باشید.البته رشته های علوم پایه که تو ارشد زیاد می گیرن یکم بجنبی ایشالا قبولید

سعی می کنم به وبلگتون سر بزنم. تداعی کننده خاطرات خوبی برام نیس ولی حس خوبی بهم دست میده. نمیدونم چرا. شب شما بخیر. راستی هم سن هستیم.بای.

درست ِ‌ ما که تلاشمون مُیکنیم ...برا همه ارزوی موفقیت دارم ... روح آروم و تن سالم ...

وبلاگ ِ lady-in-red????? اون وبلاگ طرفدار زیاد داره ... اما وقت دوباره نوشتن نیست... خواهش میکنم خوشحال شدم ..شبتون قشنگ...