دنبالر یک میکروبلاگ چند رسانهای است که کاربران آن میتوانند یک ارسال با طول 1000 کاراکتر بهمراه تصویر، ویدئو، لینک و فایل داشته و با دنبال کردن کاربرانِ شبکه، افکار و نظرات خود را با سایرین به اشتراک بگذارند. گروهها، کارمندان، همکاران و انجمنها با ایجاد یک گروه عمومی یا خصوصی قادر به ارتباط با یکدیگر و اطلاع رسانی بوده و به کمک تکنولوژی RSS میتوانند تازه ترینهای شبکه را پیگیری نمایند. دنبالر توسط هر وسیلهی متصل به اینترنت از جمله تلفن همراه دنبالپذیر بوده و امکان ارسال پست توسط پیامک (SMS) را دارا میباشد!
انسلادوس قمر دور افتاده زحل ظاهراً چیزی بیش از یک دنیای سرد و مرده است. پژوهشهای اخیر نشان میدهد انسلادوس برخی از مهمترین ملزومات حیات را در خود دارد.
15 سال و 7 ماه و 15 روز و 14 ساعت و 4 دقيقه قبلسالهاست که محققان بر سر این موضوع اختلاف نظر دارند که آیا انسلادوس، قمر کوچکی که در آنسوی حلقههای زحل شناور میباشد، خانهای برای یک اقیانوس عظیم زیر زمینی است یا نه. آیا این اقیانوس خیس است یا نه. حال شواهد جدیدی نشان میدهد. که نه تنها احتمال وجود اقیانوس بروی انسلادوس وجود دارد بلکه این اقیانوس به احتمال زیاد مانند نوشابهای گازدار است و میتواند محیط خوبی برای زندگی باکتریایی باشد.
15 سال و 7 ماه و 15 روز و 14 ساعت و 3 دقيقه قبلاین داستان از سال ۲۰۰۵ یعنی زمانی که فضاپیمای کاسینی ناسا از نزدیکی قمر انسلادوس گذر کرد، شروع شد. دنیس متسون از JPL ناسا در این باره میگوید: «ژئوفیزیکدانها انتظار داشتند که این دنیای کوچک تودهای از یخ بوده و سرد و مرده و فاقد جذابیت باشد. به همین خاطر است که ما اکنون شگفت زده شدهایم»
15 سال و 7 ماه و 15 روز و 14 ساعت و 3 دقيقه قبلکاسینی دریافت که این قمر کوچک ستونهایی از بخار آب، ذرات یخ و ترکیبات ارگانیکی است که از شیارهای پوسته منجمد آن (که با نام راه راه پلنگی شناخته میشود) بیرون میآید. میماس، که قمر مجاور انسلادوس بوده و تقریبا با آن هم اندازه است در حد انتظار محققان قمری مرده است ولی انسلادوس فعالیتی بر خلاف پیش بینیها داشته است.
آخرین مشاهدات کاسینی، کشف فریبنده دیگری را نشان داد: اندازه گیریهای دمایی، شیارهایی با حرارت ۱۲۰ درجه فارنهایت (۱۹۰ کلوین) را آشکار ساخت.
15 سال و 7 ماه و 15 روز و 14 ساعت و 2 دقيقه قبلمتسون عنوان میکند که: «حرارتی با این دمای بالا باید در اصل مربوط به آتشفشان باشد. حرارت باید در درون جریان یافته و چون برای ذوب برخی از یخهای زیر زمینی کافی است، فوارهای زیر زمینی را ایجاد میکند.»
این یافته، محققان را به این تفکر سوق میدهد که چگونه محتویات یک اقیانوس که توسط قشری از یخ به ضخامت دهها مایل، پوشیده شده میتواند به سطح برسد.