درست مثل ویندوز

خدا یک نرم افزاری نوشت، اسمش را گذاشت زندگی. یک نرم افزار پیچیده. سورس (source) آن را هم بست که کسی نتواند چیزی از آن سر در بیاورد. ما شدیم بازار فروش این زندگی. بهشت خود را دادیم و زندگی را خریدیم… هر وقت به مشکل بر می خوریم، برای پشتیبانی، پیام میفرستیم. بعد یک سری اتفاقات می افتد و همه چیز درست می شود و ما نمی فهمیم چه شد! نمیدانم چرا کسی در پشتیبانی شرکت خدا جوابگو نیست، فقط مشکلات را میشنوند و درست می کنند. جالب اینجا است که حتی نمی گویند درستش کردیم. یا نمیدانم شاید آنها می گویند ما بلد نیستیم بفهمیم…

ولی خوشم می آید از این نرم افزار. از کاربردش که نه، از نحوه ی برنامه نویسی اش. پیچیده است. مرموز است و کنجکاوی آدم را بر می انگیزد. اما ایکاش این زندگی open source بود. آن وقت خودمان هر طور که میخواستیم تغییرش می دادیم و بقیه می توانستند از آن استفاده کنند… شاید چون خیلی پیچیده است خدا ترجیه داده کدش را در اختیار نگذارد تا گند کاری نشود یک وقتی.

اینهم جالب است که زندگی تنها نرم افزاری است که نه روس ها توانستند آن را هک کنند نه ایرانی ها توانستند آن را کپی کنند. ولی متاسفانه ایرانی ها آن قدر برای این نرم افزار آت و آشغال های فارسی و عربی ساخته اند که هر کس آن ها را در زندگی اش به کار ببرد نتیجه ای جز یک زندگی مزخرفی که هیچ کاری از دستش بر نمی آید ندارد.