منو با بوسه دعوت کن به آغوشی که رویامه...

که وقتی با منی تنها همین جای جهان جامه...

منو با بوسه دعوت کن به یک رویای طولانی...

به یک آرامش مطلق تو یک دریای طوفانی...

یه امشب کام دنیامو به کندوی عسل وا کن...

می خوام برگردم از دنیا تو رو به این بغل وا کن...

تو در من زندگی کردی تو این دریا رو می فهمی...

خودت درگیر طوفانی تو این دریا رو می فهمی...

دریامو به قلبم دادی تو بندت بودن یعنی آزادی...

دریامو به قلبم دادی تو بندت بودن یعنی آزادی...

بذار باور کنم هستی بذار برگردم از کابوس...

بذار پیدا کنم ماه و میون این همه فانوس...

بذار فردای دنیامو به دستای تو بسپارم...

واسه پروانگی کردن من این دستا رو کم دارم...

یه امشب کام دنیامو به کندوی عسل وا کن...

می خوام برگردم از دنیا تو رو به این من بغل وا کن...

تو در من زندگی کردی تو این دریا رو می فهمی...

خودت درگیر طوفانی تو این دریا رو می فهمی...

دریا رو به قلبم دادی تو بندت بودن یعنی آزادی...

دریا رو به قلبم دادی تو بندت بودن یعنی آزادی...