آهنگ و شعری از مجید مختاری به یاد برادرش محمّد ( پسرک لبخندی زد// سرش را بالا آورد تا ببیند که هنوز بادبادکش درآغوش آسمان خوابیده است// تا مطمئن شود که هنوز باد عاشق مانده است و سازش جور// پسرک لبخندی زد// سرش را پایین آورد تا ببیند که هنوز سایه اش بر کف خیابان ایستاده است// تا مطمئن شود که هنوز خورشید عاشق مانده است و نگاهش نور// ناگهان پسرک سکوت باد را شنید و دید// که سایه یک کرکس بر کف خیابان خزید// پسرک بادبادک را پاره بر دوش سایه اش دید// سایه اش بادبادک را در آغوش گرفت و خمید// پسرک دیگر لبخندی نزد )