قهرمان باشی یا شکست بخوری،حذف شوی یا شش جام را به موزه ی کامپ نو بیاوری،برنابئو را با شش گل به آتش بکشی یا نعره کشان در استمفورد بریج به سوی آندرس بدوی،تو قهرمان من هستی. استواری را تو به من آموختی،نشان دادی که می توان مغرور بود ولی افتاده و فروتن،می توان پیروز بود و سر به زیر،از تو آموختم اینکه برای پیروزی باید شکست را شناخت،اینکه برای موفقیت بیش از هرچیز باید آنرا خواست.تو بودی که وقتی میدانستی راهت را درست برگزیده ای هرگز و به هیچ قیمتی،دست از آن برنمیداشتی؛تو بودی که نشان دادی چرا یک کاپیتان سایه اش همواره بر فراز کامپ نو خواهد بود و دیگری را پاسخ با خوک است،تو هستی که نشان میدهی چگونه می توان ایستاد و باخت و همچون ستونی استوار نظاره کرد ولی دیگریست که حتی اگر پیروز هم شود باز باخته است که شالوده اش را با حقارت بنا نهاده اند و دیوارش را با پَستی چیده اند،توپ جمع کن سالیان دور،کاپیتان دیروز،قهرمان امروز،جوزپ گواردیولا سالا،رهبر ارتش بارسلونا،امپراتور رم،فاتح مادرید،تاجدار ابوظبی،تو یکی از بهترین معلمینم هستی و خواهی بود