@.... یه متنی رو براتون میذارم از دوست عزیزم مهدی معروف به حراف مال 22 آبان 85 اون زمانی که میرفتیم کافی شاپ "فرندز" پیش آرشام (کافی شاپ دارِ!) چهارراه خلدبرین به اسم "رادیو زمانه" (ادامه در دیدگاه‌ها)

این مجمع بیگانه که نامش به زمانه رادیو داخل یک استودیو حرف برانند حکایت به چنین است عزیزان که بگویم :

گوید که در ملک هلند است و در آنجا همه قدهای بلند است و سواری به سمند است. دلها به سمرقند و به پاها همه پابند و جوانان همه در خند و خور و سوتک و اسکیت و مربا به جهان افضل و در شادی خود اکمل و فخران زمانند. که ما دست به فرهنگ و همه شب به شباهنگ و سخن ها همه با سنگ و بر آن رنگ دوانیم که ما هم بتوانیم که در جمع جوانان جهان بالاخص آن کشور آباد مسلمان زمان گربه ی ایران که در آن حرف جوانی به پشیزی نخرند و همی گوش به حرفش ندهند و که خواهی و بپرسی و در آن حال نترسی و ننالی که کشور شده خالی ز دانا و فهیم و عوضش پر ز رجیم است و مفاسد همه بالا و دهانها همه در لا و که نی نی نه چینین است...

گفتند که ما پول فرستیم به هر کس که بخواند سخنانش به زبانش به ضبطی که کسانش بفرستند به ما نیز همی پخش بکردیم و بر آن رخش بگردیم و دعایی و ثنایی بفرستیم که این است تعامل که در آن حرف شما را بشنیدند که به به بکنند و همه چه چه...

حراف خیالباف طمع کار دو در باز در این بین همی دید بسی نقطه پرواز که هو هو بزنند شادی و پرواز از این وادی و هم پول بسازم به شعری و بسی شهرت در شهری و صد چیز دگر کز پس آن پرده در آید که ندانست که بس گاو بزاید. که گفتند بسی ابله نادان که در این دوره که آبی ندهندت که مگر پول گزافی بدهی از پی آن کیست که بر شعر فرومایه تو آن سخن ضایع تو هم که بسی شکل کف است و سبک روی به آبی ننماید...

حراف دگر چاره ندانست که هم حرف عزیزان بشنید و چنین پند گران به جانش بخرید و دگر هیچ نپیوست ...

ای آنکه بدانی که حراف چه گفتست و همی خوب توانست که در گوش جناب ازل الملک عزا شاهد خورشید نما فخر زمین است و سماء بنالید ولی خواه که گیرد همه در گوش و چه فارغ ز همه هوش ...

"حراف"
با تشکر از //.پاراداکس.// در تایپ این پست !!!