عشق سرخ نیست آبی نیست .. در اندوه باری حتی رنگ غروب و ابر ندارد.. عشق در مشام شب عطر بی رنگیست که از کلام تو می بارد تا صبح و هیاهوی خیابان سکوتیست که اختیار می کنی به زمانی که تملق و کرنش کلید رابطه هاست و گریز به خلوت خشم آگینت از بازار یاوه سرایانی که سکه های قلبشان را یاران غار نیز نمیبرند به بازار... سرخ نیست آبی نیست حتی در اوج سادگی سپید نیست عبور ناگهانی نور است و میلاد هم زمان رنگین کمانی در قلب دیر باور من و مخروط واژگونه قندیلی که پشت این دریچه تنها قطره قطره آب می شود در حرم آفتاب ... سرخ نیست آبی نیست سبک می آید چون پروانه ای در باد و سنگین میرود چون قومی سوگوار از پس ارابه ای در واپسین وداع...... سرخ نیست آبی نیست.....