اگر باشی محبت روزگاری تازه خواهد یافت/ زمین در گردشش با تو، مداری تازه خواهد یافت/ درخت یادگاری باز هم بالنده خواهد شد/ که عشق از کنده ی ما یادگاری تازه خواهد یافت/ بدین سان که من و تو با تفاهم عشق می سازیم/ از این پس عشق ورزی هم، قراری تازه خواهد یافت/ من و تو عشق را گسترده تر خواهیم کرد، آری/ که نوع عاشقان از ما تباری تازه خواهد یافت/ دهانت جوجه هایش را پریدن گر بیاموزد/ کلام از لهجه تو اعتباری تازه خواهد یافت/ تو خوب مطلقی، من خوب ها را با تو می سنجم/ بدینسان بعد از این خوبی عیاری تازه خواهد یافت/ دل من نیز با تو بعد از این پاییز طولانی/ پر از آواز و گل در گل بهاری تازه خواهد یافت/ جهان پیر- این دلگیر هم، با تو، کنار تو/ به چشم خسته ام نقش و نگاری تازه خواهد یافت