اعتقاد به منجى بزرگ جهانى كه زود است ظهور كرده و عدل و داد را در سرتاسر گيتى منتشر سازد و اهداف تمام انبياى الهى را پياده كند، عقيدهاى است و فراگير كه تمام ملتها و صاحبان اديان آسمانى و شبه دينى و غالب گروهها و جمعيتها آن را قبول دارند، از باب نمونه: 1 - يهود ايمان دارد كه عزير پيامبر يا منحاس بن عازربن هارون ظهور خواهدكرد. 2 - مسيحيان معتقد به بازگشت حضرت عيسىعليه السلام هستند. 3 - زردشتيان مىگويند: بهرام شاه باز مىگردد و لذا به انتظار او نشستهاند. 4 - هندوها معتقد به بازگشت فيشنوا شدهاند. 5 - بودايىها مىگويند كه دوباره بودا بازمى گردد. همانگونه كه اين عقيده در مصر قديم و نزد مغولان و چينىها نيز رايج بوده است.(1) ايرانيان باستان نيز معتقد بودند كه مردى شجاع از آنان به نام «گرزاسپه» زنده است و در كمال سلامتى به حيات خود ادامه مىدهد و صد هزار ملك او را حفظ مىكند تا قبل از قيامت براى اصلاح عالم ظهور نمايد.دیدگاه
1390/02/28 - 02:11 در
خورشید پشت ابر
و برخى از ايرانيان نيز معتقد بودند كه «كيخسرو» بعد از تنظيم امور مملكت و استحكام اركان دولت، حكومت را به فرزندش تفويض نمود و خودش به غارى پناه برد و در آن آرميد تا هنگامى كه ظهور كرده و كافران را در عالم هلاك سازد.
15 سال و 4 ماه و 5 روز و 19 دقيقه قبلهمانگونه كه طائفهاى از پرتغالىها معتقدند كه حاكمى از حاكمانشان به نام «سَبَستيانوس» كه الآن از چشمان همه غائب است در آخرالزمان خروج كرده و جميع عالم را مسخّر خود خواهد كرد، و در آن هنگام در عالم دين واحد و رهبرى واحد خواهد بود.(2)