هر زمان بیگانه ای آهنگ ایران کرده است روبه آنه عزم رزم مهد شیران کرده است خون ملت همچو اقیانوس سرتا سر نهنگ خصم را از هر کران آماج طوفان کرده است جهل با دانش، سفاهت با خرد ، خفاش و نور اهرمن پیکار با نیروی یزدان کرده است ای بسا سرها و سرور ها که افکنده به خاک چون به ایران آمده سرها به میدان کرده است پایداری و ثبات مردم این مرز و بوم تا که بوده عالمی را مات و حیران کرده است هر زمان بند اسارت ، رشته هر بیگانه خوی تار تن با تار خود سر در گریبان کرده است نیست بی موجب که هر دانا به هر بوم و دیار جلوه ی آزادگی مان زیب دیوان کرده است این سجایا در نهاد نسل ها و خون ماست آنچه کوروش با پریشان دل اسیران کرده است این روال جاودان ملت جاوید ماست با خلیفه آنچه بابک مرد مردان کرده است سال های سال گلگون پیرهن ، پرچم به دوش این مسلمان جنگ با هر نا مسلمان کرده است هر کجا افزون طلب قولی زده هل من مزید تا دهان بگشوده ملت کار سوهان کرده است این تجلی از فروغ مطلع انوار ماست طفل بلخی عالمی را پر نور عرفان کرده است صلح عالم گر شده امری محال و ممتنع شیخ سعدی هر دو را مقرون