فاصله ها هم شاكي شدن ... چرا همه ي گناها پاي ِ اونا نوشته ميشه؟! وقتي مقصر توئي مقصر منم!!

پاسخ میدهم با ذهن نا آگاهم لعنت به فاصله ها

در جواب باز فاصله میگوید...برگرد...جاده نا امن است........

فاصله و جاده گام به گام خیالاتی دارند

افسانه همپایشان میشود....باز سیمرغ پر کشید.......

در هیچ چارچوبی نمیگنجد !

این بار چارچوبش را موریانه ها جویدند......باز شده راهش........میگنجد

ئئئئئئئئئئئئئم
در طول این سالها ؟
میخواهمش

رفتند سالها...پیر شدند.دیر آمدی...نوش داروی جذاب........

میخواهم ... نوش شیرینش را

شوکرانِ غم را سرکشید...دیگر تنهائیش ورق خورده بود......حالا دیگر یاری به انتظارش می نشیند...گرمتر از لاله های البرز

لاله البرز / رویش گندم / به انتظار مینشینم در این گندم زار به راه شازده ام ... او که بیاید من شوکران نیستم .. گندم زار یاد آور یار ِ من است .... این فاصله ها میمیرند

طلائیِِ گیسوانت خورشید را کمرو کرده است....برگرد که دل دیگر طاقت ندارد...آهوی وحشی در دام بیا....چشمانت پیام اور عشقم....نفسهایت شورِِ زندگیم....میخواهمت نوشینِِ جان........