رد پای قلم:::> دیدگاه

من همانم همچنان...

شاید سالها

در عبور از پس لحظه های ناب

در گذر از پیچ و تاب های زمان

باری دیگر

چهره ات رؤیای شبهایم شود

باری دیگر

نام تو ورد زبان من شود

باری دیگر من دلم

عاشق و شیدایت شود

باری دیگر

من تو را خواهم تو...

راستی تو...؟!!

تو که را در خواب بینی یار من؟

کرده ای در این سالها یاد من؟

من به عشقت سر به بالین مینهم

تو به یاد که به رؤیا میروی؟

در دلت غوغای یاد که بپاست؟

من همانم همچنان

عشقت بجاست

در دلم نوری تلألو میکند

عشق تو آشوبی بر پا میکند

قلب من راضی به این تقدیر بود

گله نیست

خوشبختیت امید بود

هر کجا هستی بیاد هرکه

باش...

من همانم همچنان

عشقت بجاست..