گفتم کبوتر بوسه گفتی پر گفتم گنجشک آن همه آسودگی گفتی پر گفتم پروانه های پرسوهای بیپایان گفتی پر گفتم التماس علاقه ،بینایی ترانه،بیداری بی حساب نگاهم کردی نه انگشت از زمین زندگیم بلند شد نه واچه ی پر از بام لبان تر کشید سکوت کردی که چشمه ی شبنم از شنزار انتظار من بجوشد،عاشقم کردی همبازی ماندگار ،این همه گریه و آخرین نگاه تو هنوز در درگاه گریه های من ایستاده است و حالا بدون تو روبروی آینه میاستم میگویم زنبور گزنده این همه انتظار کلاغ سق سیاه این همه غصه و کسی در جواب گفته های من پر نمیگوید تکرار آن بازی بدون دست و صدای تو ممکن نیست پس به پیوست تمام ترانه های قدیمی باز هم مینویسم ... همین